رفرنس نویسی مقاله انگلیسی

رفرنس نویسی مقاله انگلیسی

رفرنس نویسی مقاله انگلیسی : چنانچه در پی ارائه یک مفهوم علمی جدید بوده و قصد اثبات آن را داشته باشیم، ملزم به پذیرفتن نظریه‌های قابل قبول و استاندارد قبلی بوده و از آن‌ها به عنوان فرض تحقیقات خود استفاده می‌کنیم، راهکاری که اگر پذیرفته شده نبود سبب می‌شد تا محققین و پژوهشگران ملزم به تعریف و تشریح هریک از این نکات در بدو یا بطن نوشته خود بوده و بدین ترتیب علاوه بر انرژی و وقت زیادی که از آن‌ها می‌گرفت، باعث منحرف شدن نوشته و سردرگمی مخاطب نیز می‌گردید .

در کنار این فرضیات، اطلاعات و ایده‌های دیگری نیز پیرامون موضوع مطالعه ما وجود دارد که ملزم به استفاده از آن‌ها هستیم، اطلاعات و ایده‌هایی که در یک مقاله یا کتاب به چاپ رسیده، در یک برنامه تلوزیونی معتبر عنوان شده یا در اینترنت در قالب یک نقل قول از سوی یک فرد سرشناس به دست ما رسیده است .

 پر واضح است که در جوامع علمی استناد به سخنی که در یک وبلاگ ساده آمده است قابل قبول نبوده و نمی‌توان به آن بسنده کرد، حال اینکه ارجاع مطلب به یک مقاله در مجله‌ای ISI جایز بوده و بدین ترتیب تحقیقات شما بر پایه نوشته‌های مذکور بنا می‌شود .

در نتیجه اینکه به دلیل

  1. آگاهی داوران یک مجله یا مخاطبین یک کتاب از اینکه نوشته‌های شما بر پایه اطلاعات چه منابعی بوده تا بتوانند آن را دنبال کنند،
  2. از عدم کپی شدن یا سرقت ادبی آن اطمینان حاصل کنند و
  3. میزان اعتبار و صدق آن را بسنجند

نوشتن منابع یک مطلب در انتهای آن الزامیست . اگرچه ذکر این منابع عمل دشوار و پیچیده‌ای به نظر نمی‌رسد، اما در ویرایش مقاله انگلیسی برای مراجعی نظیر مجلات ISI بااهمیت بوده و باید طبق قواعد خاصی انجام پذیرد که در ادامه به بررسی آن‌ها خواهیم پرداخت .

رفرنس نویسی مقاله انگلیسی

پیش از پرداخت به روش‌های مرسوم رفرنس نویسی مقاله انگلیسی لازم به یادآوریست که مراکز آموزشی و محافل علمی مختلف ممکن است از سازوکار و دستورالعمل‌های مشخصی برای رفرنس نویسی مقاله انگلیسی استفاده کنند، در نتیجه در گام نخست توجه به این اطلاعات و دستیابی به راهنمای مقاله نویسی دانشگاه یا مجله‌ مورد نظر در اولویت ما قرار دارد. با توجه به این مطلب حال به شاخص‌ترین روش‌های ذکر منابع در پایان یک تحقیق علمی می‌پردازیم :

  • رفرنس نویسی درون متنی یا هاروارد

گاهی زمانی که یک مطلب را می‌خوانیم، نیاز داریم تا همان لحظه از منبع آن آگاه شده یا فردی را که این گفته منتسب به اوست (نویسنده اولیه) را بشناسیم . در همین رابطه اگرچه مراجعه به انتهای کتاب یا مقاله با ما فاصله زیادی ندارد، اما گشتن در میان ده‌ها منبع و یافتن اینکه کدام مطلب برای کدام منبع است کمی دشوار به نظر می‌رسد . به همین دلیل در روش درون متنی یا هاروارد، زمانی که از مطلبی از قبل موجود سخنی به میان آمده و به آن استناد می‌شود، بلافاصله نام نویسنده، سال انتشار مطلب و صفحه مطلب مورد نظر نیز آورده شده و بدین ترتیب گزارشی لحظه‌ای و کاربردی به مخاطب عرضه می‌شود .

همانطور که می‌بینید این اطلاعات کافی بوده اما کامل نیستند، در نتیجه اینکه در انتهای کتاب یا مقاله، به صورت جزئی‌تر به شرح هریک پرداخته می‌شود . ناگفته نماند که در این بین منابع مختلف بنا به نام نویسندگان مرتب شده و عنوان آن نیز با فونت ایتالیک شده نگاشته می‌شود .

APA، زیرشاخه‌ای از رفرنس نویسی درون متنی

این روش که نام کامل آن American Psychological Association یا متد منبع نویسی”انجمن روانشناسی آمریکا” است، روشی بسیار شبیه به رفرنس نویسی مقاله انگلیسی هاروارد است، با این تفاوت که نقل قول درون متنی بلافاصله پس از ذکر جمله ظاهر می‌شود؛ گفتنیست که ساختار آن نیز همان ترکیب نام نویسنده یا نویسندگان، سال انتشار مطلب و صفحه مربوطه است.

در انتها نیز پس از اینکه صفحه جداگانه‌ای به منابع تخصیص یافت، اطلاعات کامل‌تری نظیر نام نویسنده، ناشر و سال انتشار کتاب، عنوان ، شماره چاپ و محل انتشار این محصول ذکر می‌شود .

  • رفرنس نویسی در پاورقی

به عنوان صورت آشنای ذکر منبع برای ما ایرانیان (روشی که در کتب و مجلات ما بیشتر به چشم می‌خورد) در این روش منبع نوشته‌های هر صفحه در پایین آن آمده و به عنوان یک نت وظیفه اطلاع رسانی به مخاطب را بر عهده می‌گیرد . اگرچه برای نمایش این منابع از علائم و اشکال مختلف نیز گاهی استفاده می‌شود، اما به طور کلی استفاده از اعداد (در بالا و متناظر با آن در پایین صفحه) بسیار رایجتر است .

  • رفرنس نویسی ونکوور

در این نوع رفرنس‌نویسی که می‌توان« ویکی‌پدیا» را به عنوان شاخص‌ترین کاربر آن معرفی کرد، در جلوی هر مطلبی که نیاز به ذکر منبع (یا ارائه اطلاعاتی بیشتر) داشته باشد یک عدد به صورت بالانویس یا داخل کروشه نوشته می‌شود. در پایان مقاله در جلوی هر عدد توضیحات مربوطه آورده شده و بدین ترتیب علاوه بر اینکه صفحات داخلی با داشتن منابع متعدد شلوغ نمی‌شوند، کار پیدا کردن هریک از آن‌ها در انتهای مطلب هم دشوار نبوده و بسادگی با گرفتن رد اعداد پیدا خواهند شد .

نظرخود را بیان کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *