روش های ویرایش مقاله

روش های ویرایش مقاله

روش های ویرایش مقاله : زمانی که قصد ورود به جمعی را داریم ، موظف به رعایت قوانین و شئونات آن می باشیم . به عنوان مثال لباس ، حرکات ، گفتار ، حالت چهره ، خلق و خو و اشتیاقی که برای رفتن به یک مجلس عروسی داریم ، به کلی با مقتضیات ورود به یک محفل عزاداری فرق دارد و یا زمانی که در جمع خانواده خود هستیم نکاتی را رعایت می کنیم که شاید در دورهمی های دوستانه اهمیت زیادی نداشته باشند . با توجه به این مقدمه ، جامعه علمی و همه زیر مجموعه های آن نیز از جهاتی با زندگی در دنیای واقعی تشابهاتی دارد ؛ تشابهاتی که حد و حدود رفتار و گفتار ما را مشخص کرده و ممکن است با وجود اینکه سخنی دارای معنی سخیف و مفهوم نابجایی نباشد در یادداشتی بگنجد و در مقاله دیگری همچون توهینی نابخشودنی به مخاطبین خود باشد . در همین لحظه که بی تردید صدها مثال از این ناهمخوانی ها در ذهنتان شکل گرفته است – مانند قرارگیری متون فلسفی در کتاب خردسالان ، وجود مطالب هجو آمیز و فکاهی در تحلیل اخبار روز یا استفاده از الفاظ رکیک در متون آموزشی – افرادی هستند که با سنجش محل بحث و داشتن درک کاملی از بستر مطالب ارائه شده ، تسلط به الفبای نگارش ، صلاحیت اخلاقی و علمی بررسی این نگاره ها و همچنین مصونیت از اشتباهات پیش پا افتاده به ویرایش ماحصل فعالیت نویسندگان می پردازند . اگرچه ویراستاران حرفه ای به همه روش های ویرایش مقاله واقفند ، اما در یک تقسیم بندی کلی می توان آن ها را در سه گروه ویرایشگران فنّی ، زبانی و تخصّصی گنجاند .

• ویرایش فنی : همانطور که از نام این زیر مجموعه بر می آید ، ادیت انجام گرفته در راستای بهبود ویژگی های ساختاری یک نوشته است ، عناصری که اگرچه ظاهر و محتوای یک متن را بهبود می بخشد ، اما به تأسی از نام این دسته در پاسخ به نکته سنجی و ریز بینی قشر فنی ، اهل مطالعه و با تجربه حوزه فرهنگ خودنمایی می کنند . به عنوان مثال شاید نوع فونت ، اندازه سرفصل ها و زیر مجموعه های یک مجلد – مثلاً بولد یا ایتالیک بودن– پاراگراف بندی ها ، پاورقی ها ، وجود علائم دستوری و نشستن هریک در جایی مناسب (که منظور نقطه ، ویرگول ، دو نقطه ، گیومه و … می باشد) ، استفاده از معادل های فارسی به جای کلمات انگلیسی ، فهرست بندی ، اعراب گذاری ها ، توجه کامل به رسم و الخط و نکات انشایی آن ، املای صحیح کلمات ، نامگذاری جداول و تصاویر و ده ها مورد مشابه در نزد عامه خوانندگان مهم نباشد ، ولی چنانچه این مطلب در دستان فردی مسلط به این امر و کتابخوانی با سابقه بیافتند ، مورد به مورد اشتباهات و نواقص آن را بیرون خواهد کشید ؛ عواملی که اگرچه از نقاط ضعف ویرایشگر اثر نشأت گرفته است ، اما برای صاحب یک اثر ( مقاله علمی یا کتاب) به هیچ عنوان جالب نبوده و از اعتبار و امتیاز وی می کاهد .
• ویرایش زبانی : این نوع ادیت همانطور که از نامش پیداست ، یکی از روش های ویرایش مقاله است که به اصول ساختاری زبان های مختلف می پردازد ؛ به عبارتی دیگر ویراستار انگلیسی با توجه با گرامر ، ویراستار عرب زبان با توجه به صرف و نحو (قواعد) این گویش و یا ویراستار فارسی با توجه ساختار دستور زبان مذکور به عیب یابی رساله ها می پردازد . به عنوان مثال توجه به عدم استفاده از جملات محاوره ای و عامیانه ، هماهنگی فعل ، فاعل و مفعول ، ساختار زبانی نهاد و گزاره ، معنای جملات ، بررسی و پاک نمودن حشو و زواید نوشته ، اصلاح خطاهای دستوری و بهبود ساختار جمله بندی ها گوشه ای از اقدامات ادیتور این حوزه است .
• ویرایش تخصّصی : نوع آخر نگارش ، در حقیقت روشی در تکمیل و پوشش دو روش قبلیست و نه ادامه دهنده راه آن ها به عنوان قدم سوم . در این روش که ویرایش مقاله انگلیسی برای نشریات معتبر علمی نیز بخشی از آن است ، متخصصی که هم به اصول ویراست و هم مفاهیم نوشته مسلط است آن را از نظرگذرانده و با ایجاد تعاملی میان دانسته های علمی ، تسلط به زبان انگلیسی و اصول دستوری آن یکی دیگر از روش های ویرایش مقاله را به منصه ظهور می گذارد .

نظرخود را بیان کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *